Forrester fundinn
Jamal!
Jamal, ertu vakandi?
Ég veit þú heyrir til mín.
Ég skrifa þetta allt saman niður. Ég á fund með kennaranum þínum
og vinn síðan frameftir. Þú verður að bjarga þér með kvöldmat.
- Allt í lagi? - Allt í lagi.
Ég hélt þú vildir fara á fætur hálf átta.
Það söng í körfunni.
Prófaðu boltann.
Bíddu. Hvað er að frétta, J? Hvar hefurðu verið?
Sofandi.
Ég vakti og hugsaði um hvernig ég gæti bjargað þér.
Hverju ætlar þú að bjarga?
Gakktu frá honum.
Ekki leyfa honum þetta.
- Ekki leyfa honum þetta. - Ég er vaknaður.
Hefurðu eitthvað að sýna?
Ekkert mál!
Þú hefur ekkert að sýna.
Þetta gerir heilmikið gagn.
Hann er að færa Glugganum eitthvað.
- Hefurðu séð hann? - Gluggann?
Nei, en hann sér okkur.
Hvað er að ykkur? Viljiði ekki spila?
Vaknið.
Árið 1845
samdi Poe sitt frægasta verk, Hrafninn.
Ljóðið orti hann á kóki og með dauðann á heilanum.
Hrafninn, eins og samnefnt ruðningslið.
Þeir eru með dauðann á heilanum og eru alltaf malaðir.
Í Baltimore er eina ruðningsliðið sem heitir í höfuðið á sígildu ljóði.
Hefur einhver lesið það?
"Það var eitt dimmt og dauflegt kvöld
"Að dvaldist hjá mér hugsun köld"
Jamal, hvað segirðu um það?
Ég hef ekki lesið það.
Ég vil fá ritgerðirnar fyrir þriðjudag.
Pabbi sá Gluggann fyrir um tuttugu árum.
Standandi þarna eins og draugarnir í bókunum okkar.
Bara sisona.
- Var hann hvítur? - Er mjólk ekki hvít?
Hvaða draugur er ekki hvítur?
Ég er bara að fíflast.
Hann myrti víst einhvern. Þess vegna er hann inni.
Maður þyrfti að drepa marga til að þurfa að dúsa hér.
Þið ruglið bara. Muniði eftir Shurritu? Hún bjó fyrir neðan Gluggann.
Hún hringir í mig eina nóttina í miklu uppnámi.
Og segist hafa heyrt eitthvað bank úr íbúð Gluggans.
Bank...
Í miðju símtalinu byrjaði hún að öskra.
Því nú hafði bankið borist niður.
Bank...
Skyndilega var það fyrir utan dyrnar.
Hún gat greint að hann var að banka með einhvers konar hnífi.
Þá slitnaði sambandið. Við sáum Shurritu aldrei framar.
Shurrita sem bjó handan götunnar?
Hún er krakkmella.
Nei, hún var fín.
Ég veit bara að Glugginn er hættulegur.
Reglan var sú
að ef maður fór út, átti að halda sig fjarri húsi Gluggans.
Við ættum að forðast þig og þínar sögur.
Þið trúið mér, er það ekki?
Þú bullar bara.
Myndir þú fara upp til hans?
Þetta er gamlingi að horfa út.
Myndir þú fara upp?
- Hann fer ekki. - Segðu þeim það, J.
- Hann fer ekki. - Vinurinn er hræddur.
Ég skora á þig.
Ég skora á þig að fara þangað upp.
Allt í lagi?
Gildir einu. Ég skal fara upp.
- Hann fer. - Stór kall.
Drífum í því.
Þetta er minn maður.
D, ég trúi þér.
Haltu kjafti og farðu í tíma.
Komdu og sestu hérna.
- Hættu að fíflast í mér. - Ég á afmæli.
Færðu þig.
- Ég sit ekki hjá þér. - Taktu eplið líka.
- Ungfrú Joyce? - Já.
- Gaman að sjá þig. - Sömuleiðis. Fáðu þér sæti.
Prófniðurstöður Jamals eru komnar.
- Prófniðurstöður? - Úr stöðuprófum.
Allir nemendur eiga að taka þau.
Hann sagði þér ekki frá þeim.
Jamal er með C í meðaleinkunn
sem þýðir að hann nær en skarar ekki framúr.
Það sem gerir stöðu Jamals sérstaka eru prófniðurstöðurnar.
Guð minn góður.
Hann les bækur öllum stundum. Ég les aldrei bækur.
Sumar hef ég aldrei heyrt minnst á. Og hann er alltaf að skrifa í minnisbækur.
Frá því að faðir hans fór. En þetta er það sem ég sé.
Hann talar bara um körfubolta.
Hann er einn af hópnum í körfubolta.
Krökkunum er sama hvort hann getur skrifað.
Leggið milli gulu línanna!
Sæll, T.
- Hvað er að frétta, Fly? - Sama og venjulega.
Ertu að leita að miðum, litli bróðir?
Enginn séns í kvöld. Mér þykir það leitt.
Láttu ekki svona. Við vitum að þú átt miða.
Ég hef fjögur orð að segja þér:
Boss Tonn Red Sox.
Það er búið að vera uppselt í mánuð.
Allt í lagi, hr. Fly? Vel á minnst,
farðu og segðu eiganda druslunnar að bakka beyglunni
að Bensinum þarna hinum megin.
Reddaðu því. Af stað, Fly!
Svei mér þá, Jamal. Mamma hringdi.
- Hún sagði mér frá prófinu. Hvað er títt? - Ekkert.
Hvað meinarðu með, "ekkert"?
Setur þetta strik í reikninginn, eða hvað?
Þú áttir hugmyndina, T.
Já, ég veit. Smá háskólabolti
og síðan dreifirðu ávísunum til allra og leysir málin.
Sjáðu mig.
Augnablik.
Taktu þessa.
Þetta er þá okkar áætlun núna.
Eitt enn.
Ekki segja neinum frá prófniðurstöðunum.
Engar áhyggjur. Ég er bróðir þinn.
Það sem við ræðum fer ekki lengra.
Mér þykir vænt um þig, allt í lagi?
Mundu bara eitt.
Mamma veit hvenær leiknum lýkur, drífðu þig því beint heim.
Ekki lenda í vandræðum. Farðu varlega.
- Allt í lagi, T. Þú ert flottur. - Farðu varlega.
Hér er ógeðsleg lykt.
J, sérðu gluggann þarna? Hann hefur stundum rifu á honum.
Það er búið að vera slökkt í tvo tíma.
Ertu viss um að hann sofi?
Þessi Metúsalem er þúsund ára gamall. Hann gerir ekki annað.
J, í alvörunni. Mér líst ekki á þetta.
Ég held ég... Andskotinn!
Ég er hættur við.
- Nei, ég sé um þetta. - Rottur.
- Heyrðu, Fly. - Vertu með hann. Þú tekur eitthvað með.
Þú felur þig ef þú heyrir í okkur.
Allt í lagi.
Ekki vera of lengi inni.
Skilið.
Þetta er hrörlegt.
Fjandinn sjálfur! Komstu með eitthvað?
- Fjandinn! - Hvað gerðist?
Helvítið þitt!
Hann var ekki sofandi, fíflin ykkar.
- Sástu hann? - Bara augnablik.
Hættu að dripla boltanum hérna inni.
Nafn Michael Jordans er ritað í skít um öll gólf.
Engar áhyggjur, ég þríf.
Það er líklegra að Michael Jordan geri það.
Ef þú ætlar í sturtu þá lætur heita vatnið bíða eftir sér.
- Ég ætla ekki í sturtu. - Hvar er bakpokinn þinn?
- Ég veit það ekki. - "Veistu það ekki"?
Hvað meinarðu með því?
Þú áttir að koma með eitthvað, ekki skilja eitthvað eftir.
Hvernig væri að hætta þessu tali?
Hvað var í bakpokanum?
Ég er ekki að tala um fjandans bakpokann.
Auðvitað ekki.
Ég skal kenna þér dálítið. Horfðu í augun.
Hann fylgist líklega með þér núna.
Ég skal sýna þér hvernig á að gera þetta.
Ég ætla ekki að skemma bílinn þinn.
Hvað sagðirðu?
Þú virtist halda að ég skemmdi bílinn þinn.
Ég hef alls staðar áhyggjur af þessum bíl. Taktu það ekki persónulega.
Þetta er bara bíll.
Þetta er ekki "bara bíll". Þetta er BMW.
Allir sem þekkja það fyrirtæki
vita að þetta er ekki "bara bíll".
Allir sem þekkja það fyrirtæki?
Og ég þekki það örugglega ekki.
Nei, ég átti ekki við það.
Það síðasta sem ég vissi um BMW
var að þeir framleiddu flugvélahreyfla í byrjun.
Náungi að nafni Franz Popp var upphafsmaðurinn.
Franz Popp. Flott nafn.
Smíðaði hreyfil fyrir 1920. Flaug 10 km upp í loftið.
Popp og félagar voru rétt að byrja.
Þeir smíðuðu 801-hreyfilinn í seinni heimsstyrjöldinni, 14 strokka,
2300 hestöfl og 11 km upp í loftið.
Hefðu þeir fengið meiri tíma hefðu þeir lagt England í rúst
og kannski unnið stríðið.
Svona er sagan á bak við þennan.
Hvít skrúfa og blár himinn.
Eftir stríðið sögðum við þeim að þeir mættu ekki búa til flugvélahreyfla.
Þá fór BMW að íhuga alvarlega að framleiða bíla.
Svipaða þessum.
Þú vissir þetta líklega allt.
Takk fyrir sögukennsluna.
Ekki málið.
Daufleg hugsun
þessi kafli er frábær!
þarfnast meiri nákvæmni
beittur stíll - fátækur orðaforði
fyrir neðan virðingu lesandans
Gramsandi í dótinu mínu.
Ég vil styðja þennan höfund, er hægt að gleyma Bronx í augnablik?
dauflegt
Hvert ertu að leiða mig?
Þarna um kvöldið...
Þetta var bara áskorun hjá okkur strákunum.
Ég var að velta fyrir mér hvort ég mætti sýna þér skrif mín
eða skrifa eitthvað annað.
Hvað um 5000 orð um ástæður þess að þú drullist til að halda þig í burtu?
Láttu ekki svona. Ég veit þú ert heima.
Taktu fjandans hendina af hurðinni.
Ég kom bara
til að láta þig fá þetta sem þú baðst um.
Hvað var það?
Orðin 5000 um ástæður þess að ég skuli halda mig fjarri.
Þú sagðir eitthvað á þá leið.
Reyndu að muna það orðrétt eins og ég sagði það.
Komdu inn, Jamal.
Sæll, vinur.
Fáðu þér sæti.
Frú Wallace, Jamal, er við fréttum af síðustu prófniðurstöðunum
datt okkur í hug að einkaskólarnir myndu sýna áhuga.
Við höfðum á réttu að standa.
- Hr. Bradley. - Ég heiti David Bradley.
Ég starfa hjá Mailor-skólanum á Manhattan.
Mailor-Callow?
Einmitt. Ertu honum kunnug?
Já.
Mailor-Callow er ekki bara besti menntaskóli borgarinnar
heldur einnig einn besti einkaskólinn á austurströndinni.
Aðeins þeir bestu fara þangað.
Haustönnin byrjaði fyrir nokkrum vikum
en ár hvert tökum við frá pláss þar til niðurstöðurnar birtast.
Jamal, ég verð að segja að niðurstöðurnar
vöktu athygli okkar.
Ég er hér til að grennslast fyrir um áhuga þinn á námi við skólann.
Það verður ekki auðvelt að skipta um skóla, hvað þá að fara í einkaskóla.
En þessi skóli hentar þér ekki lengur.
Þetta er ekki erfitt val.
Hr. Bradley,
það er engin leið að við getum borgað.
Við förum ekki fram á það.
Þegar dr. Simon sagði að aðeins þeir bestu færu í Mailor
þá gleymdi hann að taka fram að krafist er snilldar einnig utan kennslu.
- Það hvarflaði að mér. - Við bjuggumst við því.
Frú Wallace, 40 nemendur hafa komist í háskólaboltann.
Þrír hafa komist í atvinnumennsku.
Við mátum leik þinn á síðasta ári og þótt tilboðið einskorðist við nám
þá hefðum við ekkert á móti því að þú spilaðir.
Við viljum bara að þú komir og lítir á aðstæður, hugsir málið.
- Allt í lagi. - Frú Wallace.
- Takk fyrir. - Jamal.
- Vertu sæll. - Við heyrumst.
Ég bankaði ekki í þetta skiptið.
- Við hvern varstu að tala? - Það færðu að vita fyrir orðin 5000.
Læstu hurðinni ef þú ætlar að koma inn.
Maðurinn í bílnum?
Hann var frá einkaskóla.
Þeir vilja fá mig.
Við þurfum samt ekkert að borga.
Við mamma búum hérna nálægt.
Bróðir minn bjó með okkur en hann flutti þegar pabbi fór.
Mamma var orðin þreytt á að bíða eftir að pabbi hætti.
Og pabbi varð þreyttur á að reyna.
Það var þá sem ég byrjaði að skrifa.
Hvað heitirðu?
Jamal Wallace.
Hljómar eins og nafn á marmelaði.
Hvað ertu gamall?
Sextán.
Sextán?
Og þú ert svartur.
- Það er ótrúlegt. - "Ótrúlegt"?
Er ótrúlegt að ég sé svartur? Hvað kemur það málinu við?
Þú veist ekki hvað þú átt að gera núna?
Ef þú segðir það sem þér býr í brjósti, þyrfti ég kannski ekki að lesa meira.
En ef ég fæ að níðast á þér með þessu rasista kjaftæði,
hvað segir það um þig?
Ég tek ekki þátt í þessum leik.
Þú ert að því.
Svipur segir meira en þúsund orð.
Í þínu tilfelli kannski tvö.
Hérna.
Heimski gamlingi.
"Við gefum, við þiggjum, er við borðum í sameiningu.
"Megi hugur, líkami og andi dafna.
"Og hamingjuóskir til Jamals. Amen."
Sástu þetta?
- Leyfðu mér að sjá. - Ekki óhreinka það.
Bíddu.
Af kápunni að dæma er þetta skóli fyrir grínista.
Terrell, borðaðu.
Þú spjarar þig. Mamma býr aðeins til hermenn.
Þú hefðir getað gert hið sama.
Ég vinn á bílastæði og er ekki óbreyttur bílastæðavörður.
Ég er yfir öllum bílastæðavörðunum.
Þú veist aldrei hvað þú þénar frá einni viku til annarrar.
Eina vikuna 50 dalir, þá næstu 100.
- Þetta er ekki alvöru starf. - Láttu hann vera.
Ég rappa. Ég er að vinna í því.
Ekki minnast á rappið. Borðaðu.
- Viltu heyra lag? - Borðaðu.
Ég syng það fyrir þig.
"Á skuldadögum Yfirgef ég svæðið
"Sonurinn er yfirmaður Á bílastæði"
Segðu eins og er, Jamal, röddin er flott.
Jamal Wallace?
- Já. - Sæll. Ég heiti Claire Spence.
Bradley bað mig að sýna þér staðinn.
Allt í lagi.
Komdu.
Hugsaðu ekki um að svara spurningum fyrr en þú hefur ákveðið að koma.
Auk þess eru kennararnir hérna
ekki áhugasamir um þátttöku nemenda.
Þeir kjósa heldur að hlusta á sjálfa sig.
- Hvað áttu við? - Þú sérð það.
Í dag byrjum við á þriðju bók annarinnar.
Skáldsögu sem hefur allt að bjóða
og höfund sem hefði getað gert svo miklu meira.
Þetta er Robert Crawford. Hann er jafn gamall í starfi og skólinn.
Þegar William Forrester var 23 árið 1953,
hóf hann að skrifa sína fyrstu bók.
Margir rithöfundar töluðu um að skrifa skáldsögu 20. aldarinnar.
Og það gerði William Forrester
í fyrstu tilraun.
Hefurðu lesið hana?
Já. En þú?
Oft og mörgum sinnum.
Þetta var eina bókin sem hann kaus að gefa út.
Hugsanlega eina bókin sem hann kaus að skrifa.
Ykkar verkefni á næstu vikum er að lesa hana og segja mér ástæðuna.
Kemurðu aftur á morgun?
Já. Þeir vilja að ég spili á morgun.
Ég heyrði það.
Útskriftin fór illa með liðið á síðasta ári.
En þetta er eins og í háskóla, ekki satt?
Þú færð menntun og þeir fá sitt.
Allir græða.
Kannski.
Það var mjög gaman að hitta þig, Jamal.
Sömuleiðis, Claire. Verðurðu hér á morgun?
Ekki þar sem þú heldur þig,
en þú gætir rekist á mig í matartímanum.
- Ég sagði ekki þessi tvö orð í gær. - Af hverju ekki?
Ég vil að þú lesir meira af skrifum mínum.
Það er mikið talað um þig þarna úti.
Þetta goðsagnar kjaftæði.
Það eru sögur á lofti. Fólk veltir fyrir sér hvort þú hafir drepið einhvern.
Og einnig af hverju þú hafir verið hér svo lengi.
Ég myndi ekki vilja flytja. Þetta er rólegt. Maður heyrir ekki neitt.
Nágrannar okkar eru hávaðasamir.
Krakkinn alltaf öskrandi af því að hann er eins árs
eða pabbinn öskrar af því að krakkinn vælir.
Svo er það mamman sem öskrar en af annarri ástæðu
því kallinn er að taka hana og hún lemur höfðinu við vegginn
og hún öskrar...
Þú skalt hræra í súpunni þarna.
Hvað?
Hrærðu í súpunni svo það komi ekki skán.
Af hverju kemur aldrei skán hjá okkur?
Komdu nær.
Núna.
Er einhver sem þú færð til að öskra?
Hér er fullorðinn karl. Býsna myndarlegur.
Hefur líklega villst úr garðinum.
Skrautbúinn söngvari.
Ferðu einhvern tíma út til að stunda þetta?
Þú hefðir átt að halda þig við súpuspurninguna.
Tilgangur með spurningu er að fá upplýsingar sem skipta aðeins okkur máli.
Af hverju kemur ekki skán á súpuna hjá ykkur?
Líklega af því að mamma þín vandist því
að sóa ekki mjólk í súpur.
Spurningin var góð, öfugt við: "Ferðu einhvern tíma út?",
sem er andstætt kröfunni um upplýsingar sem skipta þig aðeins máli.
Allt í lagi. Ég hef bara ekki fleiri súpuspurningar.
Ekki það?
Af hverju sagðirðu þetta varðandi að ég væri svartur?
Það hafði ekkert með það að gera.
Ég vildi komast að því hversu mikið kjaftæði þú sættir þig við.
- Þú vissir að ég kæmi aftur? - Já.
Rétt eins og ég veit að þú ferð í þennan nýja skóla.
Hvernig?
Í skrifum þínum veltir þú fyrir þér hvað þú viljir gera við líf þitt.
Þeirri spurningu svarar gamli skólinn ekki.
Parið ykkur saman. Wallace og Hartwell.
Ég heiti Jamal.
Prófaðu bara boltann.
Prófaðu hann.
Byrjum.
Taktu fast á honum.
Spilaðu vörn, aumingi.
Komdu nær.
Af hverju skilurðu ekki svívirðingarnar eftir heima?
Losaðu þig við þennan fíflalega svip.
- Ég ætla að jarða þig núna. - Einmitt.
Ég jarða þig.
- Komdu nær. - Hvað?
Þú ert of lítill.
Smá vörn væri vel þegin.
Rétt hjá þér, þjálfi. Smá vörn.
- Reyndu að fara yfir línuna. - Hvað?
Reyndu að fara yfir línuna.
Pressa.
Of mikið.
Ég þarf hjálp!
Tíu sekúndur. Yfir með boltann.
- Ég tek stöðu þína. - Hvað?
- Ég tek stöðuna. - Þú tekur ekki neitt.
Ég á völlinn.
Svona spilum við hérna.
Einmitt.
John Hartwell er bara ríkur strákur sem vill fá mikla athygli
síðasta árið sitt í skólanum. Það er allt og sumt.
- Þeir taka hlutina alvarlega hérna. - Þetta er alvörugefinn staður.
Svo alvarlegur að ég borða hér yfir bókunum flesta daga.
Hvað ertu að lesa?
Bók Forresters.
- Þú sagðist hafa lesið hana oft. - Ég veit, en sjáðu þetta.
Pabbi gaf mér hana. Þetta er frumútgáfa.
- Heyrðu, ég verð að fara. - En þú varst að koma!
Ég veit, en ég gleymdi dálitlu sem ég þarf að athuga.
Sé þig seinna.
William Forrester - LEIT
"Fæddur 1930
"í Skotlandi."
William Forrester fær Bókmenntaverðlaunin
"Flutti til New York á unglingsárunum.
"Hr. Forrester vildi ekki tjá sig."
Það get ég ímyndað mér.
Ætlarðu að leggja þessar heimsóknir í vana þinn?
Þú sagðist vita að ég kæmi aftur.
Já, en ég hélt þú meintir bara einu sinni.
Ég þarf aðstoð við dálítið verkefni.
Já. "Dálítið" verkefni.
Og hvað skyldi það vera?
Hefurðu lesið hana?
Ég reyni. En ég kemst ekki lengra en tíu fyrstu síðurnar.
Ef ég man rétt
var ég sjálfur lengi að komast í gegnum þessar blaðsíður.
Þú ert búinn að brjóta eina blaðsíðu. Sýndu höfundinum smá virðingu.
Þú ert höfundurinn, ekki satt?
Þú ert höfundurinn.
Ég las hana alla. Hún er ekki slæm. Einkum kaflinn um...
Ég þekki verkið.
Það síðasta sem ég þarf er einhver sem segir mér hvað þeim finnst.
Það var ekki ætlunin.
Hvað ætlaðirðu að segja? Ætti ég að segja þér sögu mína?
Ég hef sagt þér frá mér.
Þú gætir lært ýmislegt um að halda aftur af þér.
Ef ég bið þig að þegja og segja engum
um þennan stað, okkur,
get ég treyst þér fyrir því?
Já.
Ég lofa því.
Gott.
Og ef ég bið þig að hjálpa mér við skriftir?
Engar spurningar um mig
og fjölskyldu mína eða af hverju bara ein bók.
Þá spyr ég ekki.
Gott.
Og góða nótt.
Hvernig tilfinning er það?
Hvað?
Að skrifa eitthvað eins og þú.
Kannski muntu komast að því.
Heyrðu, dvergurinn þinn...
Ég var einmitt að segja það.
Kenzo, hvað ertu gamall?
Af hverju spyrðu?
Sjá andlitið á þér! Gerði mamma þín þér þetta?
Hún byrjaði á þér ungum.
Veistu hvaðan þetta kemur? Þú notar tunguna of mikið á þær.
Teresa kjaftaði.
Ég vil hafa þær stórar. Er það eitthvað vandamál?
- Það er ekkert að stórri stelpu! - Svona stór?
Það breytir engu. Það er eins og þegar ég er með mömmum ykkar þriggja.
Ekki mömmu minni.
Hægan, vínarpylsa.
Hættu þessu bulli. Þú varst barinn í klessu um daginn. Ég sá Duke slá þig.
Kastaðu henni í mömmu þína.
Hættu að henda mömmu þinni.
Þetta er allt í kollinum á þér.
Af hverju ertu að hlæja?
Gleraugun eru eins og flöskubotnar.
Kókflöskubotnar.
- Hefurðu hitt einhvern frægan? - Hversu frægan?
Ég veit það ekki,
einhvern sem fólk myndi þekkja.
Það er enginn þannig hér um slóðir.
Ertu kominn til að vera?
Já. Ég er að reyna að byrja.
Þeir líta þó vel út, ekki satt?
Ég gleð ykkur með því að ritsamkeppninni hefur verið frestað.
Þeir sem vilja taka þátt skili verkum sínum
fyrir vorfríið sem þýðir að þið getið hangsað í nokkra mánuði í viðbót.
Ykkur er velkomið að gera tilraunir með breytingar.
Hr. Wallace?
Gjörðu svo vel.
Ég leit yfir gögnin frá gamla skólanum.
Prófniðurstöður, tilkomumiklar.
Vinna í tímum, ekki tilkomumikil.
Má ég eiga von á svona vinnu?
Ef það er málið
mun það styðja mig í að ákvarða hvort líta beri á þig sem nemanda
eða einhvern sem er hér
í öðrum tilgangi.
Auðvitað mun vinna þín gefa þér færi á að svara því.
Vertu sæll, hr. Wallace.
Bara svo þú vitir það, þá tókstu rétt á málum.
Hvernig þá?
Þú svaraðir ekki. Þeir sem svara lenda í vandræðum.
- John Coleridge. - Jamal Wallace.
Hversu margir svara fyrir sig?
Án þess að Crawford reki þá? Ekki margir.
Ég heyrði ekki hvað þú sagðir.
Ég sagði ekki neitt.
Hefurðu lesið þær allar?
Nei, ég nota þær til að ganga í augun á gestum mínum.
Gestum þínum.
Við höfum verið að ræða bókina þína í skólanum.
Hún hefur verið rædd árum saman. Og ekkert í raun sagt.
Ég held menn hafi náð henni.
Þú skrifar um hvernig lífið gengur aldrei upp.
Er það já? Þurftirðu bók til að átta þig á því?
En Crawford klúðraði því hvort sem er.
Hann segir að ólánsami maðurinn í stríðslok sé í rauninni þú.
Einhverskonar tákn fyrir árekstra þína við allt og alla.
Robert Crawford?
Já. Ég tel þetta vera kjaftæði. Það var í raun einhver annar.
Hr. Johannsen?
Hérna.
Hr. Massie. Enn ein ferð á uppáhaldsáfangastað þinn.
Ég er með fjóra poka. Ég get skilið þá alla eftir.
Nei.
Komdu inn fyrir.
Hvað segirðu, hr. Johannsen?
Það er allavega hálftími til sólarlags.
Þú getur ekið í hendingskasti aftur á Manhattan.
Þetta ætti að duga fram í næstu viku.
Pósturinn er hér.
Hr. Johannsen?
- Nauðsynjarnar eru í... - Nauðsynjar?
Ég sá um reikningana. Kvittanir eru hér.
Síminn vill vita hvort þú viljir áframhald á þjónustu
þar sem enginn hefur hringt í...
Ég kom með sokka. Þeir eru hér.
Hér er nýjasta ávísunin frá bókhaldi.
Þeir vilja vita hvort þú hafir leyst hana út. Hún er útistandandi.
Hún stendur ekki fyrir eins mikið og áður.
Afsakið. Ég vissi ekki að þú værir með gest.
Við vorum bara að ræða
þýska bifreiðasögu. Viltu vera með?
- Nei, ég lagði ólöglega. - Auðvitað.
Sjáumst í næstu viku?
Ekki ef ég verð heppinn.
Af hverju læturðu hann ekki vera og kaupir sjálfur inn?
Af hverju eru sokkarnir á röngunni?
Sokkar eru illa hannaðir.
Saumarnir eru að innanverðu. Það er vont fyrir tærnar.
Á sumum menningarsvæðum boðar það gæfu að klæðast flíkum á röngunni.
Trúirðu því?
Nei. En þetta er eins og með bænir. Hefurðu einhverju að tapa?
Og ég fer út. Hvernig heldurðu að gluggarnir séu hreinsaðir?
Nú, varðandi kennarann þinn.
Hvernig fannst þér að láta hann segja þér fyrir verkum?
Líkt og hann teldi sig yfir mig hafinn.
Sýnum honum hvað í þér býr.
Af hverju er það sem við skrifum fyrir okkur sjálf
alltaf miklu betra en það sem við skrifum fyrir aðra? Færðu þig.
Sestu.
Byrjaðu.
Byrja á hverju?
Skrifa.
Hvað ertu að gera?
Ég skrifa. Eins og þú þegar þú byrjar að hamra á ritvélina.
Er eitthvað að?
Nei. Ég var bara að hugsa.
Ekki hugsa. Það kemur seinna.
Maður skrifar fyrsta uppkast
með hjartanu.
Endurskrifar með höfðinu.
Lykillinn að skriftum
er að skrifa.
Ekki hugsa.
Almáttugur.
Gætirðu sest niður?
"A Season of Faith's Perfection." Hvað er þetta?
Byrjaðu að vélrita þetta.
Stundum getur vélritunartakturinn flutt mann milli blaðsíðna.
Þegar þú finnur fyrir þínum eigin orðum byrjaðu þá að vélrita þau.
Hamraðu í guðanna bænum!
Já!
Nú ert þú aðalmaðurinn.
í gegnum þessi dimmu göng.
Fyrir mig er það jafn fallegt
og koldimm nótt.
Jamal?
Allt sem þú skrifar í þessari íbúð
verður hér kyrrt.
Undantekningalaust.
Áfram, strákar.
- Þetta var villa. - Hvað meinarðu? Ég stóð kyrr.
Ég læt þig vita þegar þú stendur kyrr.
Leiktímabilið hefst eftir eina viku. Ef ég sé þetta einu sinni enn
læt ég ykkur skjóta um hvor hleypur.
Skilið?
Einn.
Tveir.
Þrír.
Ellefu.
Tólf.
Þrettán.
Tuttugu og níu.
Fjörutíu og átta.
Fjörutíu og níu.
Bíðið við.
Ein í viðbót.
Þetta var eitt það ótrúlegasta sem ég hef séð.
Af hverju veit ég að þetta var ekki nógu gott fyrir ykkur?
Farið í sturtu og burt héðan.
Þú heldur að við séum eins. Svo er ekki.
Hr. Wallace?
Hr. Wallace.
Prófessor.
Síðasta ritgerðin sem þú skilaðir
var töluverð framför frá fyrri verkefnum.
- Takk fyrir. - Já.
Hvað varstu lengi með hana?
Skrifaði hana í gærkvöldi.
Í gærkvöldi.
Jæja, ég þarf að ljúka við ýmislegt.
Vertu sæll, hr. Wallace.
Einmitt. Veldu aftur.
- "Fuglar" fyrir 600 dali. - Svar:
"Litríkur, fær nafnið frá persónu sem Vivien Leigh lék."
Skarlatstáni.
Nei, "Hvað er skarlatstáni?"
Hvað er skarlatstáni?
Þú verður að kunna reglurnar ef þú ætlar að vera með.
Þú hefur aldrei heyrt minnst á höfundinn.
"Þín skylda, vorsins vængir
"er að elska og flögra
"og syngja" Hann var að skrifa um söng tánans.
Söng um nýja tíð og nýtt líf.
Þetta er eftir James Lowell.
Ég þekki hann.
Ég held mig við "Rangar ályktanir" fyrir 800 dali.
Hefurðu séð skarlatstána hér um slóðir?
Þeir villast ekki svona langt frá garðinum.
Svo kennarinn hrósaði þér ekki í hástert í dag.
Ekki beint.
Eitt ættirðu að vita um Robert Crawford.
Hann skrifaði bók nokkrum árum á eftir mér.
Allir útgefendur höfnuðu henni sem var rétt ákvörðun.
Í stað þess að skrifa aðra
fór hann að kenna öðrum að skrifa.
Hvernig veistu þetta allt?
Mundu bara að vonsviknir kennarar
eru annað hvort dugmiklir
eða hættulegir.
Þetta er fyrsta skrefið, strákar. Mailor á þremur.
Einn, tveir, þrír, Mailor!
Gulir. Svartir.
Beint upp og hátt, strákar.
Hvað segirðu, J?
- Sástu leikinn? - 26 stig.
Átta af tíu utan af velli, tíu af tíu af vítalínunni.
Er hægt að missa af því?
Ég var í stuði.
Þeir sem skrá tölfræðina höfðu nóg að gera.
Hvað er um að vera?
Strákarnir eru að fara á Red Rose. Ég sagði að við myndum hitta þá.
Föstudagskvöld. Komdu með.
Jamal, á að gera þetta á hverju kvöldi?
- Mér gekk vel, býst ég við. - Ég myndi segja það.
Þetta er Fly.
Hæ. Ég heiti Claire. Ertu vinur Jamals?
Claire! Drífðu þig.
Ég er að koma.
Ekki tefja rútuna of lengi. Gaman að kynnast þér, Fly.
Hvað er eiginlega í gangi?
Haltu kjafti.
Varðandi Red Rose...
Ég verð að fara heim til þessa náunga. Þetta er gert á hverju ári.
Ekki ergja þig út af þessu.
Stóri kall. Farðu. Ég vil ekki tefja rútuna.
Verðurðu á svæðinu um helgina?
Hvar heldurðu að ég verði? Að spóka mig í fínu hverfunum?
Það var gaman að tala við þig. Ef ég get gert eitthvað
hringdu þá í mig. Allt í lagi?
Allt í lagi.
Ertu byrjaður að safna?
Já, nokkrum.
Viltu koma út í smástund?
Já. Ertu kunnug hérna?
Ég bý hérna. Komdu.
Þeir óska hver öðrum til hamingju með leik þinn fram á nótt.
Sem þýðir að ég þarf að lesa stíft á morgun fyrir prófið á mánudag.
Próf í hverju?
Sherlock Holmes bókunum.
Við eigum að spá í fánýt atriði eins og:
Hver kynnti Watson fyrir Holmes?
Þetta á að fá mann til að lesa allt.
Þetta mun standa lengi.
Kannski.
Hvað hafið þið Fly þekkst lengi?
Alllengi. Við erum báðir fæddir hér.
- Í Bronx? - Já.
Hlýtur að vera erfitt.
Hvað?
Nýir krakkar, nýr skóli.
Er það ekki?
Nei.
Það er erfitt að alast upp í hverfi sem löggan forðast eftir myrkur.
Vitneskjan um að maður er öruggur þar er erfið.
Fólkið sem maður ætti að óttast veit að maður er ekki með nein verðmæti.
Það er þess vegna gott að þú ert hér.
Þetta fólk telur ekki heldur að ég hafi neitt fram að færa.
Ekki láta mig komast framhjá þér. Ef það gerist þá skora ég.
Tilbúin? Vertu fyrir framan mig.
Allt í lagi.
Ég komst framhjá.
Þú ert stærri en ég.
Það skiptir ekki máli. Þú verður að verjast.
Hvernig geri ég það?
Hvernig leikur maður vörn? Ég skal kenna þér.
Snúðu þér við.
Finnurðu þetta?
Já.
Nú veit ég hvert þú ætlar því ég finn hvernig þú hreyfir þig.
Reyndu að fara til vinstri.
Sérðu, þú kemst ekki framhjá mér. Ég finn að þú ætlar til vinstri.
Reyndu að fara til hægri.
Ég er hérna enn.
Ég finn að þú ætlar til hægri svo það er ekki heldur hægt.
Reyndu nú að komast framhjá.
Bíddu við.
Þú verður fyrst að dripla.
Dripla. Allt í lagi.
Svona?
- Afsakið. - Claire.
Pabbi?
Sumir gestanna eru að fara.
Sjáumst á mánudaginn.
Claire?
Já?
Það var Stamford.
Hvað meinarðu?
Á kránni í London.
Hann kynnti Watson fyrir Holmes.
Gæti sparað þér tíma eftir að allir eru farnir héðan.
Veistu hvað ég vann lengi að þessu?
Mér finnst ég vera búinn að vinna endalaust að þessu.
Þú ert staddur þar sem þú heyrir ekki neitt.
Ég gæti spurt af hverju þú fluttir aldrei úr hverfinu, og þú myndir ekki...
Þriðja efnisgrein byrjar
á samtengingu, "og".
Aldrei að byrja setningu á samtengingu.
- Auðvitað má það. - Nei.
Þetta er ströng regla.
Nei.
Þetta var ströng regla. Stundum er samtenging í byrjun setningar
til þess fallin að vekja athygli. Og kannski er höfundurinn að stefna að því.
Og hver er áhættan?
Ofnotkun.
Þetta truflar og verkið getur orðið fátkennt.
En reglan um notkun á "og" eða "en" í byrjun setningar er ótraust.
Jafnvel þótt hún sé enn víða kennd.
Sumir af bestu rithöfundum landsins hafa hunsað hana, þar á meðal þú.
Þú ert búinn að taka dálítið sem ég átti
og gert að þínu. Þó nokkuð afrek.
Takk.
Ég á samt titilinn, ekki satt?
Ég býst við því.
Það var hverfið sem breyttist, ekki ég.
Hér er allt á heygarðshorni.
"Allt á heygarðshorni"? Hvers tungumál er þetta?
Svona talar þú ekki hérna inni.
Ég er að stríða þér. Þetta var grín.
Segðu mér frá hverfinu á þeim tíma þegar fólk las ennþá bókina þína.
Hvað sagðirðu?
Ekkert.
Þú sagðir: "Þegar fólk las ennþá bókina mína."
Var það ekki?
Við eigum 24 eintök
en því miður eru þær allar í útláni.
Takk, samt.
Hvernig gekk?
Varstu settur á biðlista?
Bókin var í útláni.
Já,
ég keypti í matinn.
Það kostaði mig 13 dali, svo þú sannaðir mál þitt.
Ég hringdi til að spyrja hvað þú vildir borða. En það svaraði ekki.
Ég tók hringinguna af fyrir 20 árum.
Má ég spyrja þig að einu?
Af hverju eyðir maður eins og þú
tíma sínum í að lesa National Enquirer?
Hvað er að því?
Þetta er rusl.
Þú ættir að lesa The Times eða eitthvað.
The Times er aðalréttur,
þetta er ábætir.
Það er ritsamkeppni í skólanum.
- Hefurðu tekið þátt í slíku? - Ritsamkeppnii?
- Já. - Einu sinni.
- Fyrir löngu. - Vannstu?
Auðvitað vann ég.
Peninga eða eitthvað slíkt?
Pulitzer-verðlaunin.
Nemendur eru látnir lesa upp fyrir hópinn.
Hvað kemur það ritstörfum við?
Rithöfundar skrifa og lesendur lesa. Láttu einhvern annan lesa það.
Hefurðu lesið bókina þína?
Fyrir hóp áheyrenda? Nei, fjandinn hafi það.
Ég les hana varla í einrúmi.
Þú kannast við þennan lestur á kaffihúsum.
Veistu hver tilgangurinn er?
Að selja bækur, býst ég við.
Að ná sér í bólfélaga.
Í alvörunni? Nælir maður í kvenmann við að skrifa bók?
Þær sofa hjá þér þótt þú hafir skrifað lélega bók.
- Kom þetta fyrir þig? - Auðvitað.
Giftistu einhvern tíma?
Þetta er ekki beinlínis súpuspurning.
Nei, ég giftist aldrei.
En ég hef lært ýmislegt á löngum tíma
sem gæti hjálpað þér með dömuna sem þú ert alltaf að tala um.
Eins og hvað?
Lykillinn að hjarta konunnar
er óvænt gjöf á óvæntum tíma.
Ert þú að gefa mér ráð um konur?
Óvænt gjöf, óvæntur tími.
Þetta er mjög óvænt.
Þetta er ekki frumútgáfa.
Guð minn góður.
- Hvað? - Hún er árituð.
Ég get ekki tekið við þessu. Hún hefur kostað morðfjár.
Hún var ekki það dýr, í alvörunni.
Kannski yfirsást þeim þetta í bókabúðinni.
Það væri óvanalegt.
Hvernig stóð á því að þú fórst í Mailor?
Mailor var í upphafi drengjaskóli
svo faðir minn beitti áhrifum sínum eins og vera ber.
Hann gekk í ráðið og breytti reglunum.
Og allir nemendurnir vita það.
Það hefði gerst fyrr eða síðar.
Það breytir engu. Ég er samt dóttir dr. Spence.
Kvöldið heima hjá mér, eftir leikinn
þegar þú sýndir mér hvernig á að spila körfubolta:
Er þetta allt og sumt?
Þetta mun ekki ganga.
Hvað?
Þetta.
Af hverju ekki?
Spurðu föður þinn.
Ég er ekki að fara fram á kaupmála.
Þetta er bara spurning.
Af hverju þarf allt að vera svart eða hvítt hjá þér?
Ég gleymdi spurningunni.
Þú gleymir engu, hr. Stamford.
Heldurðu ekki að hann hafi skrifað það? Þetta eru alvarlegar ásakanir.
Þú leggur þetta fyrir deildarráðið.
Ég geri mér grein fyrir alvöru málsins.
Þetta er frábært verk.
Kannastu við eitthvað af því?
Það minnir mig á eitthvað.
En ég veit það ekki.
Strákurinn stendur sig vel hjá mér. Hann var að fá góðar einkunnir.
Kannski vantaði hann bara leiðsögn.
Carl, hann er körfuboltaleikmaður úr Bronx.
Sem hefur unnið 17 leiki í röð
fyrir skóla sem kann að meta sigra.
Getur verið að hann sé einfaldlega góður?
Ekki svona góður.
Veistu hvaða stund ber af?
Þegar fyrsta uppkasti er lokið
og maður les það sjálfur.
Áður en þessi fífl
taka eitthvað sem þeir gætu ekki gert á mannsaldri
og eyðileggja á einum degi.
Fólk elskar þessa bók.
Ég skrifaði ekki fyrir það.
Og þegar gagnrýnendur hófu þetta kjaftæði
um það sem ég í raun væri að segja,
þá ákvað ég
að ein bók væri nóg.
William, það var fyrir 50 árum.
YANKEE - LEIKVANGURINN
Þessir miðar kostuðu peninga. Komdu.
Er ennþá bjart úti?
Það er komið kvöld.
Jæja?
Þú ert flottur. Ekki það allra nýjasta...
Ég spurði ekki um útlitið.
- Erum við tilbúnir að fara? - Já, komdu.
Við leikum hér eftir tvær vikur.
Ég sagði, við leikum hér eftir tvær vikur.
Bíddu. Ég næ í leikskrá.
Fjandinn.
Við skulum koma þér héðan.
Ég held þér.
Varstu ekki vanur að fara út?
Jú, fyrir löngu síðan.
- Hvað gerðist? - Hvernig á ég að vita það?
Ég fylgdist ekki með tímanum.
Fyrirgefðu að ég skyldi missa af þér.
Það er óþarfi.
Gott. Við þurfum að koma við á einum stað á leiðinni heim.
Þú færð 10 mínútur.
Allt í lagi.
Taktu þetta.
Vallarsvæðið.
"Húsið sem Ruth byggði."
Af hverju fórstu með mig hingað?
Af því að þú átt afmæli.
Ég fletti því upp.
Þú ert ekki kominn í dauðadálkinn enn.
Miðað við alla leikina sem þú horfðir á
með hverjum sem er
þá komstu líklega aldrei svona nálægt.
Hvað eru þeir að gera þarna?
Hverjum er ekki sama? Þeir eru ekki að fara að keppa um titilinn.
Slakaðu á.
Ég og bróðir minn fórum á alla leiki.
Þar til hann fór í stríðið.
Ég hélt að allt yrði óbreytt er hann kæmi til baka,
en hann talaði aðeins minna
og drakk aðeins meira.
Ég lofaði móður minni að hjálpa honum að sigrast á þessu.
Ég mætti til hans kvöld eitt.
Ég var langt á eftir í drykkjunni.
Við fengum okkur nokkra í viðbót
og nokkru síðar segist hann vilja
keyra mig heim.
Ég afþakkaði.
Við bjuggum öll saman þá.
Ég stóð bara
og horfði á hann keyra í burtu.
Hann lifir stríðið af
og ég leyfi honum að keyra.
Seinna um kvöldið er hjúkkan að vélrita,
hvað svo sem er vélritað,
og veistu hvað hún segir við mig?
Hún segir mér hve miklu máli bókin mín hafi skipt hana.
Bróðir minn er liðið lík í næsta herbergi
og hún getur aðeins talað um bókina.
Allt breyttist upp frá þessu.
Á fimm mánuðum fylgdi ég
honum, móður minni og föður til grafar.
Þau hvíla öll hér í Bronx.
Við dvöldumst hér á sumrin.
Og ef heppnin var með okkur, líka á haustin.
Þau voru mörg haustin með þessum liðum.
Allavega,
ekki nógu mörg.
"Ró þeirra sem á undan komu
"megnar ekki að róa þá
"sem fylgja á eftir."
Þú skrifaðir þetta.
Ég átta mig á því að ef ég gæfi þér tíma myndirðu finna leið
til að koma jafnvel mér á óvart.
Veit hann það?
Nei, hann veit það ekki.
Þetta var ein besta kvöldstund sem ég hef lengi átt.
Allt kvöldið?
Já.
Allt kvöldið.
Jæja...
Þessi náungi...
Hvað sagðirðu aftur að hann gerði?
- Hann er kennarinn minn. - Er það?
Virðist vera dálítið öðruvísi.
Einhver sérstakur?
Ég kem hingað stundum á morgnanna.
Bara ég og hinir efnilegu...
og þeir allir.
Ég fékk boð um að hitta þig.
Hr. Wallace,
það er komið að því að við tölum af hreinskilni um skrif þín.
Ég hélt að þér líkaði þau.
Þetta nýjasta?
Ég var mjög hrifinn.
Vandamálið við nýjasta verkið
er ekki hvort það sé gott,
heldur hvort það sé of gott.
Framfarirnar frá því úr gamla skólanum eru svo óvenjulegar
að ég verð að draga af þeim eina af tveimur ályktunum:
Annað hvort er þetta náðargáfa sem er nývöknuð
eða
þú færð innblástur annars staðar frá.
Miðað við menntun og bakgrunn
veit ég að þú fyrirgefur að ég dragi mínar eigin ályktanir.
Ég skrifaði þetta.
Þá hefðir þú ekkert á móti því að sýna mér.
Næsta verkefni á að skila eftir tvær vikur.
Ég mun skipuleggja fundi á skrifstofunni minni.
Ég vil að þú skrifir það hjá mér.
Ef það er eitthvað sem þú vilt segja mér...
Ég skrifa ekki neitt.
Hvað á það að sanna?
Ef tveggja punkta krakki hefði skrifað það, hefði hann sagt: "Miðað við bakgrunn"?
- Tveggja punkta krakki? - 1.000.000 dala.
Tveir punktar.
Nei, það held ég ekki.
Veistu hvað fólk hræðist mest?
- Hvað? - Það sem það skilur ekki.
Þegar við skiljum ekki, förum við að draga ályktanir.
Crawford getur ekki skilið
hvernig svartur strákur úr Bronx getur skrifað eins og þú gerir.
Hann dregur því þá ályktun að þú getir það ekki.
Líkt og ég dreg þá ályktun að hann sé fífl.
Þú þekkir hann, er það ekki?
Crawford? Nei.
En hann taldi sig þekkja mig.
Hvernig var það með bókina hans?
Margir rithöfundar kunna aðferðina við að skrifa
en þeir kunna ekki að skrifa.
Og?
Crawford skrifaði því bók um fjóra rithöfunda sem kunnu það.
Ég var sá eini sem var á lífi.
Hann taldi útgefanda á að kaupa hana.
Ég hringdi
í einn útgefandann, sagði honum og fleirum
að ég væri að skrifa nýja bók
- og ef þeir vildu bjóða í hana... - Svo þannig fór fyrir bók Crawfords.
En þú vissir að það var enginn bók númer tvö.
Já, en þeir vissu það ekki.
Merkilegt hvað gerist er hjálpargögnin eru ekki við hendina.
A Season of Faith's Perfection eftir Jamal Wallace
Sú hefð að skila verkum á síðasta degi heldur áfram
enn eitt
árið.
Dömur mínar og herrar,
má ég biðja um hljóð?
Ef ykkur er sama.
"Áður en syndin spjöll sín vann
"Og sá með ljáinn birtist
"Blóm eitt barst í himnarann"
Gott að þú sást þér fært að mæta.
Þetta var ekki hluti af ljóðinu.
"Og blómgaðist að því er virtist" Einhver?
Aðeins meiri morgunfámælgi en venjulega.
Hr. Coleridge.
Gjörðu svo vel.
Hvað eru á að giska margir nemendur hér inni?
Ég er ekki viss.
Kannski þú gleðjir okkur með ágiskun.
Þrjátíu?
Og af þessum þrjátíu veit enginn hver höfundur þessara lína er.
Það er ótrúlegt, finnst þér ekki?
Við skulum staldra aðeins við.
Hvaða ályktanir má draga með því að skoða ljóðið?
Meinarðu varðandi höfundinn?
Varðandi hvað sem er.
Er um óvenjulega orðanotkun að ræða?
Þér er velkomið að líta á þetta augnablik sem mjög hentugan tíma til að svara.
"Himnarann."
Og af hverju er það óvenjulegt?
Af því að það virðist vera gamalt.
Það virðist vera gamalt, ekki satt?
Veistu af hverju?
Af því að það er meira en 200 ára gamalt.
Ort áður en faðir þinn og afi fæddust.
En,
það afsakar ekki þá staðreynd að þú
veist ekki hver orti það.
Fyrirgefðu, herra, ég...
Þú, af öllum hér inni ættir að vita hver orti þessar línur.
Og veistu af hverju, hr. Coleridge?
Ég endurtek, veistu af hverju?
Segðu bara nafnið þitt.
Afsakið. Hefur þú eitthvað fram að færa?
Ég sagði bara að hann ætti að segja nafnið sitt.
Og af hverju myndi það hjálpa hr. Coleridge að segja nafnið sitt?
Það var sá sem orti það.
Prýðilegt, hr. Wallace.
Kannski hæfileikar þínir einskorðist ekki við að hlaupa á körfuboltavöll.
Við skulum fletta upp á blaðsíðu... Þú mátt setjast, hr. Coleridge.
Flettið upp á blaðsíðu 120 í litlu bláu bókinni sem...
Velli.
Hvað sagðirðu?
Ekki.
Þú sagðir hæfileika mína ekki einskorðast við hlaup á "körfuboltavöll".
"Völl" er þolfall og er rangt.
"Velli" er rétta fallið í þessu samhengi.
Þú áttir að segja "velli".
Ertu að ögra mér?
Ekki frekar en þú ögraðir Coleridge.
Kannski hefði ég átt að beina ögruninni annað.
"Það er dapurleg staðreynd að jafnvel...
"Stórmenni eru jafnan vinafá"
Dickens.
- "Þú munt heyra hjarta..." - Kipling.
- "Öll merk sannindi rekja rætur sínar til..." - Shaw.
- "Maðurinn er eina skepnan... - "Sem roðnar
"eða þarf þess"
Mark Twain.
- Svona, prófessor... - Út með þig!
Út
með þig.
Ég skal fara.
- Claire, hættu. - Gerðu það, bíddu.
Svo hér er manni hent út fyrir að vita.
Þú veist ekki hvað Crawford gæti gert.
Þar hefur þú rétt fyrir þér.
- Finnst þér þú ættir að biðjast afsökunar? - Nei.
- En þér? - Nei.
Þú gerðir ekkert rangt. Þú felldir hann bara á eigin bragði.
En,
þú skalt fara varlega.
Af hverju?
Þú hefur hæfileika sem gerir þér kleift að skara fram úr í lífinu.
Það er, ef þú klúðrar ekki málunum
með því að haga þér eins og 16 ára einmitt núna.
Það er síminn til þín á skrifstofunni.
Hr. Wallace, gjörðu svo vel.
Eins og þú veist
er prófessor Matthews í deildarráði. Dr. Spence er stjórnarformaður.
Við höfum verið að meta verkin sem bárust samkeppninni.
Við vorum að vonast til að varpa ljósi á nokkur atriði varðandi verk þitt.
A Season of Faith's Perfection.
Þitt verk, ekki satt?
Jú, það passar.
Það er regla að spyrja nemendur hvort þeir vilji nefna önnur verk
eða viðurkenna aðra höfunda þegar verki er skilað.
Vilt þú gera það?
Árið 1960
var ritgerð sem bar heitið Baseball's Best Year,
með undirtitlinum:
A Season of Faith's Perfection,
birt í New Yorker og höfundurinn var
William Forrester.
Þín útgáfa er all frumleg,
en taka verður titilinn og fyrstu efnisgrein til skoðunar.
Ekki rétt?
Annað hvort vill svo til að þú hafir leyfi frá William Forrester
eða...
Hefurðu aðra skýringu?
Nei.
Ég skrifaði þetta.
Þar með hefur verk þitt verið tekið úr keppninni og þetta er nú mál ráðsins.
Ráðið hefur vald til þess að setja þig á skilorð
sem gæti komið í veg fyrir að þú spilir körfubolta í framtíðinni.
Þar sem ráðið hittist ekki fyrr en í næstu viku
er þér heimilt að leika á mótinu um helgina.
En hefð er fyrir því innan ráðsins að taka mál sem þetta
föstum tökum.
Við viljum koma með tillögu sem við teljum
að geti leyst þetta mál.
Robert.
Mikilvægt er að hindra að brot af þessu tagi endurtaki sig.
Svo að
við viljum að þú skrifir afsökunarbréf til samnemenda þinna fyrir að
skila þessu inn
og munt þú lesa afsökunarbeiðnina upp.
Ég les ekki neitt.
Ráðið mun taka tillit til þessa við endurnýjun námsstyrksins.
Við eigum ekki margra kosta völ.
Hafið okkur afsakaða.
Þú skalt aldrei aftur gera lítið úr mér fyrir framan bekkinn.
Skilaðu pennanum þegar þú ert búinn.
Engin hefðbundin ávörp í dag?
Því að láta mig endurskrifa útgefið verk?
Farðu varlega.
Því sagðirðu ekki að það hefði birst í tímariti?
Hvað máli skiptir það?
Þú hefðir átt að segja mér það.
Hvað gerðirðu við það?
Ég sendi það í keppnina.
Ég varð að sýna þeim eitthvað.
Þú lofaðir að allt sem skrifað væri hérna inni myndi ekki fara út.
Ég veit það!
- Ég hélt bara... - Þegiðu.
Hvað eru þeir að segja þér?
Ég er á skilorði nema ég skrifi afsökunarbeiðni.
Skrifaðu þá bréfið.
Ég skrifa ekki neitt.
Þú náðir honum, hann nær þér. Skrifaðu bréfið.
Og þú myndir leyfa honum það?
Á þetta að vera enn ein kennslustundin?
Ég er þreyttur á þeim í hvert sinn er ég kem.
Titillinn á ritgerðinni þinni var efst á minni. Hvar lærdóm má draga af því?
Það var ekki ég sem skilaði því.
Þú hefðir einfaldlega getað sagt:
"Ekki fara með þessa því hún birtist í New Yorker."
Það var það eina.
Ég gæti þegið smá hjálp.
Nei, það er ekki inni í myndinni.
- Þú þarft ekki einu sinni að fara... - Það er ekki inni í myndinni.
Fyrirgefðu.
Ég er vanur því að fá enga hjálp.
Almáttugur. Ekki þetta sjálfsvorkunnar kjaftæði.
Hvað sagðirðu?
Farðu til fjandans, William!
Mesta kjaftæðið við að þú látir mig taka á mig sökina
er að þú ert hræddur við að fara út og hjálpa einhverjum.
Það er eina ástæðan.
Þú hefur ekki hugmynd um ástæður.
Það eru engar ástæður!
Ástæður fyrir því að sum okkar lifa og sum ekki.
Þú hefur sem betur fer áratugi til að spá í það.
Af hverju að loka skrif sín niðri svo enginn geti lesið þau?
Hver er ástæðan?
Ég er hættur þessu kjaftæði.
Sjáið, Jamal er kominn í heimsókn.
Hvað er títt?
Hvað segiði?
Höldum áfram.
Hvernig líst þér á fyrsta leikinn í Madison-garðinum?
Jafnara en ég bjóst við.
Það er því kominn tími til að við tölum saman.
Ég veit að það er erfitt að stunda skólann auk þess að spila körfubolta.
Ég gæti það ekki, ekki við þennan skóla.
Kannski var ósanngjarnt af okkur að fara fram á það.
Ég talaði við ráðið og Crawford í dag,
kjarni málsins er sá að við viljum ekki standa í þessu frekar en þú.
Ég ætla því að gera þér tilboð. Við gleymum öllu.
Næsta ár verðurðu með auðveldari stundaskrá.
Vildi Crawford þetta?
Crawford vill það sem þér er fyrir bestu
og skólanum.
Hvað á ég að gera?
Þú færir okkur meistaratitilinn í lok keppninnar.
Þú sérð til þess og við sjáum um restina.
Allt í lagi?
Farðu nú og kláraðu dæmið.
Áfram, Pilgrims!
Gefðu á Jamal!
Fjandinn.
Vörn!
MAILOR - 60 CRESTON - 57
Jamal, náðu boltanum!
MAILOR - 62 CRESTON - 57
Góð sending.
Aukið hraðann.
CRESTON - 59
MAILOR - 62
Sóknarvilla!
10 hjá gulum!
Við höfum þá núna.
Leikhlé.
Við eigum ennþá leikinn. Við stoppum þá, þeir verða að senda okkur á vítalínuna.
Þegar það gerist er þessu lokið. Veriði rólegir.
Ef þeir skora, biðjum við ekki um leikhlé. Sendið á Hartwell eða Wallace.
Skilið? Hartwell eða Wallace. Af stað.
Áfram!
MAILOR - 62 CRESTON - 63
Hvernig er staðan?
Það lítur ekki vel út.
Villa á bláa. Tvö skot.
Tvö skot. Stillið ykkur upp.
Tvö skot.
Við náum þessu.
- Ég get ekki horft á þetta. - Þetta fer allt saman vel.
Hittu.
Fjandinn.
Eitt skot eftir.
Leiknum er lokið.
Guði sé lof. Hann hefur komið inn eftir að við fórum.
Leyfðu honum að sofa.
- Ég slekk ljósið. - Slökktu og komdu síðan.
Þú byrjaðir að laga til, Jamal.
Til Williams
Hann er ánægður með sig, sléttuúlfurinn.
Jamal skrifaði þetta til þín.
Hvenær?
Eftir leikinn.
Hann ætlar aftur í skólann í dag.
Það er fyndið.
Þeir láta mann komast svona langt
og taka síðan allt af þér.
Þetta er svo góður strákur. Svo þarf hann að lenda í svona rugli.
110. RITÞINGlÐ
Er þetta sæti laust?
Ég held það.
Ég bjóst ekki við að sjá þig hér.
Þetta er enn skólinn minn.
Ef þeir vilja losna við mig verða þeir að sjá um það.
Þeir gera það.
Hvað sem verður.
"Vetrardrunginn og kuldinn er aðeins forspil að nýju vori.
"Og þótt veturinn virðist endalaus býður seigla okkar honum byrginn.
"Við endurnýjumst enn og aftur
"og leitum að björtum stundum sem leggja
"sem leggja grunninn...
"Sem leggja þess vegna grunninn að framtíðinni."
Takk fyrir.
Prófessor Crawford.
Má ég lesa nokkur orð?
Hvað er hann að gera hér?
Já, auðvitað, fyrir alla muni.
Þakka þér fyrir, prófessor.
Ég heiti William Forrester.
Afsakið.
Ég er þessi þarna.
Að missa fjölskyldu.
"Að missa fjölskyldu skyldar okkur til að finna fjölskyldu.
"Ekki alltaf fjölskyldu af sama blóði,
"heldur fjölskyldu sem getur orðið okkar blóð.
"Berum við gæfu til að opna dyrnar fyrir þessari nýju fjölskyldu
"munum við finna að vonirnar sem við bundum við föður sem vísaði veg,
"bróður sem veitti okkur innblástur...
"Það eina sem ósagt er verður:
"Ég vildi ég hefði séð þetta eða gert þetta, ég vildi óska..."
Flest ykkar eru of ung
til að vita hverjar óskir ykkar verða.
En þegar ég les þessi orð,
orð vona og drauma,
þá verður mér ljóst að óskin
sem ég fékk uppfyllta svo seint á lífsleiðinni
var náðargjöf vináttunnar.
Hr. Forrester, ég mæli fyrir munn allra er ég þakka þér fyrir þessa heimsókn.
Snilld
orða þinna
er okkur öllum leiðarljós.
Hverju getum við þakkað þennan heiður?
Prófessor Crawford,
ég talaði hér í dag vegna þess að vini mínum var bannað það.
Vini sem hafði heiðarleika til að vernda mig
þegar ég vildi ekki vernda hann.
Hann heitir Jamal Wallace.
Er Jamal Wallace vinur þinn?
Já, það er hann.
Ég hjálpaði honum að finna rödd sína með því að byrja á minni.
Í staðinn lofaði hann
að segja engum frá mér.
Hann stóð við orð sín.
Þótt heimsókn þín sé einlæg, er ég viss um að þú skilur
að hún mun engu breyta
varðandi rétta ákvörðun í þessu máli.
Það er eitt í viðbót.
Það sem ég las upp hér í dag
var ekki eftir mig.
Heldur Jamal Wallace.
Þögn.
Það breytir engu
um ákvörðun þá er varðar herra...
Sem stjórnandi þessarar keppni hef ég síðasta orðið í þessu máli.
Robert, fáðu þér sæti.
Ég hef verið kennari í þrjátíu ár.
Nógu lengi til að vita að heiðarleiki skiptir máli.
Ég myndi segja að hr. Forrester hafi fundið góða lausn
á þessu máli.
Sem stjórnarmaður deildarráðsins,
hef ég síðasta orðið í þessu máli.
Þú þarft ekki að mæta á næsta deildarfund.
Hr. Forrester,
hafir þú áhuga á kennarastöðu...
Nei.
Jamal, skrifaðir þú þetta?
Sextán ára.
Ótrúlegt.
Ég býst við að þú takir sjálfur ákvarðanir héðan í frá.
Ég hélt þú ætlaðir að segja: "Ég gat þetta alltaf."
Ekki fleiri kennslustundir. Ég er með spurningu.
Vítaskotin í lok leiksins,
hittirðu ekki eða hittirðu ekki?
Þetta er ekki beint súpuspurning.
Komdu.
Heldurðu að sýningin okkar í dag eigi skilið að komast í National Enquirer?
Ekki spurning.
Hvað sem verður, þá læt ég mig hverfa.
Hvernig segja vinir þínir þetta?
Fara?
Almáttugur.
Hvert á að láta sig hverfa?
Ég á föðurland sem ég hef ekki séð lengi.
Þú átt við Írland.
Skotland, í guðanna bænum.
Ég var að fíflast.
Mundu að skrifa.
útskriftarár
Hvað er að frétta, John?
Hefurðu heyrt frá William?
Já, en ég veit ekki hvað hann gerir. Hann fylgist bara með útsendurum háskólanna.
Ég var niðri. Þar var einn í viðbót.
Í alvörunni?
Sjáumst.
- Steve Sanderson. - Hvað segirðu?
Takk fyrir að koma svona fljótt.
Ekkert mál.
Frá hvaða skóla ertu?
Ég er lögfræðingur hjá Roberts & Carter.
- Lögfræðingur. - Já.
En til hamingju með þetta allt. Þetta er flott.
Hópur á skrifstofunni er að fylgjast með þér.
Við erum lögfræðingar Williams Forresters.
Hvernig hefur hann það?
Fáðu þér sæti.
Okkur hefur borist sú fregn að William sé látinn.
Ég samhryggist.
Hann vildi að þú fengir
þessa hluti strax.
Hvað gerðist?
William var með krabbamein.
Það greindist fyrir nokkrum árum.
Jamal, þetta er bilun.
Guð minn góður.
Allar þessar bækur.
Ekki snerta neitt.
Kæri Jamal
Maður sem ég þekkti eitt sinn skrifaði að við yfirgefum drauma okkar,
hrædd um að mistakast, enn hræddari um að þeir geti ræst.
Mér varð snemma ljóst að þú myndir láta drauma þína rætast.
Ég bjóst aldrei við að enn á ný myndu mínir eigin draumar rætast.
Árstíðir breytast, ungi maður.
Það sem ég hef séð á þessum lokakafla lífs míns
hefur sannfært mig um að ég hefði beðið of lengi hefði þín ekki notið við.
Ætlarðu að vera hérna lengur?
Þú getur ekki fylgt augunum í þetta sinn.
Þetta verður allt í lagi.
Komdu.
Á fætur með þig.
SÓLARLAG - Skáldsaga eftir W. Forrester Inngang mun J. Wallace rita
Subtitles by SOFTITLER